‘’Finally, my dear listeners, I spoke to a man in a bright yellow blouse. We smoked some spacehash and fantasised about the end of the word. As I realised the end and the beginning were practically the same thing, a bang, a bright light, a palpable fear of change stinking up the stars. ‘’

In ‘’falling in a big black hole, getting up, falling back in. over and over again’’ zoekt een miserabele junk een weg uit de diepe, donkere kelder waar die zichzelf in opgesloten heeft. Ver beneden het gedruis van een dystopische wereld zonder zonlicht verliest de protagonist alle houvast. Sprankjes hoop blijken hallucinaties terwijl het monster in de radio steeds echter lijkt te worden. De junk zoekt zingeving in een onzinnige wereld die niet langer lijkt te draaien om leven maar overleven. Waar het uithouden van de dag al een grandioze prestatie lijkt te zijn.

Deze voorstelling is het product van een vooronderzoek van de maker. Het eerste hoofdstuk in een reeks over thema's die te groot bleken om op 1 moment in 1 voorstelling te vatten. Toch doen we een poging, we zetten de sfeer en bepalen een grondtoon waarop later doorgebouwd kan worden.

Met geweldig spel door Lize Kater, Dorothé Hofstede en Jesse Snel
Kostuums door Ylke Siemensma
Begeleiding door Bart van den Eynde en Wim Janssen
Regie, technische vormgeving en concept door Sil van Kalker
Poster: Neele Kamerbeek
Met dank aan Marc Zwietink, Gijs Radix en Neele Kamerbeek
Met muziek van: Peggy Lee, The Andrew Sisters, Fred Astaire en Al Hibbler

Duration: 45min